Saturday, February 12, 2011

First Day First Post

จริงๆฝันอยากจะมี blog เป็นของตัวเองมานานแสนนาน แต่เนื่องด้วยสาเหตุนานาประการ อาทิเช่น ไม่มีเวลา เนตช้า คอมอืด เลือกไม่ถูกว่าจะใช้บล็อคของอะไรดี แต่สาเหตุที่แท้จริงก้อคือขี้เกียจนั้นเอง อ้างโน่นนี้นั้นผลัดวันประกันพรุ่งมาแรมปี วันนี้ฤกษ์งามยามดี ว่าเพิ่งเปลี่ยนโปรเนทที่บ้าน เนทอะไรเร็วกว่าแสง(เว่อร์ม๊ะ)  ประกอบกะน้องสาวคนสนิท ก้อเพิ่งจะมีบล็อคเป็นของตัวเองชักชวนซะเหลือเกิ้น  อารมณอยากจะไปเม้นต์ของน้องก้อไม่มีล็อคอินกะเค้า เลยจำยอมสมัครก้อได้ เสียเวลาหลายชั่วโมงเนื่องจากป้าก้อเก่งคอมซะเหลือเกิ้น ในที่สุดฝันก้อเปนจริงซักที ทีนี้ก้อจะมาลุ้นกันต่อไปนะเคอะ ว่าจะจิ้มแป้นพิมพ์อัพบล็อคได้นานขนาดไหน

สัญญากะตัวเองว่าจะมาอัพบ่อยๆ จะได้ลดความเพ้อภพของตัวเองไปได้บ้าง หลังๆรู้สึกว่าจะมาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองนานไปนิ๊ดด ห่างเพื่อนห่างฝูงที่เมืองไทยไปนาน พอเจอใครก้อพูดๆๆๆๆ ไม่หยุดปากเล่านั้นเล่านี้ เปลี่ยนจากพูมานั่งพิมพ์อะไรซะบ้างก้อดีเหมือนกัน


ถ้าจะถามว่าเจ้าของบล็อคนางนี้คือไผ่ทำไมชั้นจะต้องมานั่งอ่านชีพร่ำเพ้อพรรณา เดี๊ยนก็คือสาวงามนางนึง ที่จับพลัดจำผลูตกงานเสริฟข้าวแกงกะน้ำอัดลมผู้โดยสารบนเครื่อง จริงๆก็ไม่เชิงตกงานหรอกเคอะ เผอิญชิงลาออกก่อนๆที่เค้าจะอัญเชิญเดี๊ยนออกจริงๆก็เสียดายอยู่มิน้อยเรื่องราวเป็นไงเดี๋ยวมาเล่าให้ฟังที่หลัง หลังจากออกจากงานทางฝ่ายบิดาก็ทนเห็นเดี๊ยนนอนตีพุงอยู่กับบ้านไม่ไหว จึงจับมัดมือมัดขายัดใส่เครื่องส่งมาเรียนต่อที่ออสเตรเลีย แดนจิงโจ้ผูกโบว์ โคอาล่าน่ารัก พอเรียนจบโทอยากอยู่ต่อเนื่องจากมารู้จักมักจี๋กุ๊กกิ๊กกับคุณผู้ชายคนปัจจุบัน ทำให้ไม่อยากกลับไทย แต่ทางฝ่ายบิดาเดี๊ยนอยากให้กลับไปทำงานที่ไทย แต่คราวนี้จับเดียนมัดมือมัดขายัดใส่เครื่องบินเหมือนขามาอีกมิได้แล้วเคอะ เพราะเดี๊ยนไม่ใช่เด็กผู้หญิงเอวบางร่างน้อยอีกต่อไป หลังจากทำ
น้ำหนักทะลุเป้าขึ้นไปไม่ต่ำกว่า 15 โล ประกอบกับเดี๊ยนยืนยันว่าจะเรียนต่ออีกให้ได้
ทางฝ่ายบิดาจึงต้องจำยอมตามใจลูกสาวสุดน่ารักคนนี้ หลังจากนั้นระหว่างเรียนไปทำงานเสริฟตามร้านอาหารไป น้องสาวสุดที่รักก็ชักชวนเดี๊ยนไปทำงานเป็นเอเจ้นท์นักเรียนที่ซิดนีย์ ช่วยดูแลปรึกษานักเรียนเรื่องเรียนต่อในออสเตรเลีย รวมถึงวีซ่าประเภทต่างๆ ทำได้ปีนึง จึงออกมาเปิดออฟฟิตเองที่บ้านในนิวคาสเซิล ทุกวันนี้กวาดเพื่อนบ้านมาเป็นนักเรียนหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ555 อยากให้เด็กไทยรักเรียนเคอะ ส่วนยามว่างตอนนี้เดี๊ยนไม่ค่อยว่างหรอกเคอะ ไหนจะต้องทำงานเสริฟ ดูแลนักเรียน ทำงานบ้าน ทำสวน ช๊อปปิ้ง เช็คแบบกระเป๋าตาม SBN  เช็คFB ดูKloset ว่ามีคอเล็คชั่นอะไรมาใหม่บ้าง ก้อแทบไม่มีเวลาแล้วเคอะ แต่ไม่มีเวลายังไงจะพยายามมาอัพบ่อยๆนะเคอะ

                                
                                    ภาพสาวงามปริศนา

2 comments:

  1. 555 Finally I can follow u in this blog naka

    U r so good and creative I love this point of u ka

    Please update a lot naka 555

    ReplyDelete
  2. Please come back to update am waiting to read..from XOXO 555

    ReplyDelete